a to drugi:
Przyciągany przez krajobraz biały niczym śnieg wybieram się by ujrzeć świat którego nie widziały oczy me,
niczym dziecko podróżowałem pod tym szarym nieboskłonem,
Za kompas mając jedynie wciąż nowe mapy nakreślone tym samym snem, Zastanawiam się,
Czy pewnego dnia, pomimo, że za każdym razem robię tak mały krok
Uda mi się przedrzeć przez tych ciemnych chmur nieskończony mrok,
Udawałem silnego i zostałem zraniony, tak jak by ktoś przejrzał serce me,
Nieprzerwanie pada, a krople deszczu spadające z nieba wciąż zakrzywiają obraz światła
Promienie słońca na mych oczach krzyżujące się Nie mówiąc mi gdzie jest ich przeznaczenie
przedostają się w każde miejsce, Widzę ich słaby blask gdy zamknę oczy swe,
I teraz pod tym niebem Gdziekolwiek bym nie był
Wiem już, że odnajdę świat jakiego nie widziały oczy me
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz